اشتغال در معني خاص خود عبارت است از: تطابق نيروي انساني با فرصت هاي شغلي و درجه تطبيقي اين نيرو با حرفه ها و فعاليت هاي موجود در يك جامعه و تحرك شغلي و جغرافيايي كافي كه بايد بتواند همواره نيروي كار را با تغييرات عرضه و تقاضا مطابقت دهد. تعادل و اشتغال را برقرار كرده و از كم كاري و بيكاري جلوگيري مي كند؛ لذا هر فردي از افراد جامعه حق دارد از دولت بخواهد امكان اشتغال وي را به كاري مولد و مفيد در جهت توليد كالا و خدمات مورد نياز عامه مردم ايجاد نمايد و دولت موظف است در برابر اختياراتي كه از عامه مردم دريافت كرده به ترتيب مشاركت و اشتغال آحاد جامعه را با توجه به عرضه و تقاضاي نيروي انساني از يك سو و با در نظر گرفتن استعداد و توانايي هاي فردي از سوي ديگر فراهم نمايد. به نحوي كه فرد ضمن بروز خلاقيت و نوآوري ، مفيد بودن خويش را در جامعه احساس كند.
ادامه مطلب